Ég hef þjáðst af bloggleti undanfarið, ég vona að ég læknist af henni bráðlega.
Við fórum á tónleika á þriðjudaginn með The Shins sem er bandarísk hljómsveit, tónleikarnir voru mjög góðir. Ég hef aftur á móti verið að hlusta á nýja diskinn hans Becks undanfarið og finnst einhvern veginn ekkert standast samanburðinn eins og er.
Í gær fórum við svo í mat til Scotts sem eldaði mat frá Ghana og Kenya. Steven frá Kenya lagði honum lið og boðið var upp á kenýaskan bjór með matnum, algert nammi.
Fyrst við erum byrjuð að tala um pólitík þá vil ég alveg taka undir með Pétri, það er ekkert gaman að vinna frá 8-5 á hverjum degi og fá 3 vikna frí, ekkert páskafrí, vera ráðinn frá degi til dags o.s.frv. en ég er þó allavega með sæmilegt kaup miðað við aðra hérna. En við Pétur förum samt létt með að eyða því auk styrkjar, launa og námslána hans þó að okkur finnist við ekki lifa neitt svakalega hátt. Það er ekkert grín að lifa í The Corporate World... Kanadamönnum er samt vorkunn, fyrirtækin hérna neyðast til að keppa við risana sunnan við landamærin.
Sama á við um heilbrigðisstéttina. Kanada er með ríkisrekið heilbrigðiskerfi sem Kanadamenn kvarta mikið yfir vegna langra biðlista o.s.frv. Það er alveg heilmikið til í því en spítalarnir hérna eru líka að keppast um lækna og hjúkrunarfræðinga við einkaspítala í USA sem geta borgað miklu hærri laun. Þegar einhver Kanadamaðurinn var að kvarta yfir heilbrigðiskerfinu tók Bandaríkjamaður sem vinnur með mér sigri hrósandi undir (orðinn hundleiður á að hlusta á gagnrýni á landið sitt greyið...) og sagði að t.d. hefði pabbi sinn strax komist í bypass aðgerð í USA hjá besta hjartalækninum í landinu en hann hélt augljóslega að pabbi sinn hefði fengið hjartaáfall áður en kæmi að honum í röðinni hér í Kanada. Ég sagði honum að mér fyndist nú líklegt að svoleiðis tilfelli fengju forgang og fólk væri ekki látið deyja í hrönnum í biðröðinni. Ég get reyndar ekkert fullyrt um það, hef ekki kynnt mér málið nógu vel. Það kom hins vegar upp úr kafinu að pabbinn var með segamega tryggingar í USA sem borguðu fyrir aðgerðina hans. Kaninn hafði bara einhvern veginn ekki spáð í það að ekki allir hefðu efni á slíkum tryggingum...
P.s. Gunnþóra vinkona mín var að eignast svakafínan strák. Til hamingju Gunnþóra og Búddi!
Við fórum á tónleika á þriðjudaginn með The Shins sem er bandarísk hljómsveit, tónleikarnir voru mjög góðir. Ég hef aftur á móti verið að hlusta á nýja diskinn hans Becks undanfarið og finnst einhvern veginn ekkert standast samanburðinn eins og er.
Í gær fórum við svo í mat til Scotts sem eldaði mat frá Ghana og Kenya. Steven frá Kenya lagði honum lið og boðið var upp á kenýaskan bjór með matnum, algert nammi.
Fyrst við erum byrjuð að tala um pólitík þá vil ég alveg taka undir með Pétri, það er ekkert gaman að vinna frá 8-5 á hverjum degi og fá 3 vikna frí, ekkert páskafrí, vera ráðinn frá degi til dags o.s.frv. en ég er þó allavega með sæmilegt kaup miðað við aðra hérna. En við Pétur förum samt létt með að eyða því auk styrkjar, launa og námslána hans þó að okkur finnist við ekki lifa neitt svakalega hátt. Það er ekkert grín að lifa í The Corporate World... Kanadamönnum er samt vorkunn, fyrirtækin hérna neyðast til að keppa við risana sunnan við landamærin.
Sama á við um heilbrigðisstéttina. Kanada er með ríkisrekið heilbrigðiskerfi sem Kanadamenn kvarta mikið yfir vegna langra biðlista o.s.frv. Það er alveg heilmikið til í því en spítalarnir hérna eru líka að keppast um lækna og hjúkrunarfræðinga við einkaspítala í USA sem geta borgað miklu hærri laun. Þegar einhver Kanadamaðurinn var að kvarta yfir heilbrigðiskerfinu tók Bandaríkjamaður sem vinnur með mér sigri hrósandi undir (orðinn hundleiður á að hlusta á gagnrýni á landið sitt greyið...) og sagði að t.d. hefði pabbi sinn strax komist í bypass aðgerð í USA hjá besta hjartalækninum í landinu en hann hélt augljóslega að pabbi sinn hefði fengið hjartaáfall áður en kæmi að honum í röðinni hér í Kanada. Ég sagði honum að mér fyndist nú líklegt að svoleiðis tilfelli fengju forgang og fólk væri ekki látið deyja í hrönnum í biðröðinni. Ég get reyndar ekkert fullyrt um það, hef ekki kynnt mér málið nógu vel. Það kom hins vegar upp úr kafinu að pabbinn var með segamega tryggingar í USA sem borguðu fyrir aðgerðina hans. Kaninn hafði bara einhvern veginn ekki spáð í það að ekki allir hefðu efni á slíkum tryggingum...
P.s. Gunnþóra vinkona mín var að eignast svakafínan strák. Til hamingju Gunnþóra og Búddi!
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home