Vor
Hér er búin að vera brakandi blíða undanfarið og fólk er farið að tala um að vorið sé að koma. Þá er eins og Montréalbúar fái víðáttubrjálæði og allir hópast út á götur. Síðasta mánuðinn hafa aðeins verið sumarföt til sölu í búðunum. Ég meina það, hvern langar til að kaupa sér sumarkjól í 10 stiga frosti og snjókomu? Ég græddi þó aðeins á þessu því að Pétur gaf mér tvær peysur á afmælisgjöf sem hann keypti á útsölu í lok febrúar. Ég þori eiginlega ekki að kaupa mér sumarföt strax því að ég er hrædd um að mér muni finnast þau ljót eftir tvo mánuði þegar ég get farið að nota þau...
Á laugardaginn fórum við að sjálfsögðu á snjóbretti með snjóbrettaklúbbnum. Í rútunni hittum við fyrir tilviljun íslenska stelpu sem heitir Þórhildur og hefur búið hér síðastliðin 8 ár og er að læra taugalíffræði í McGill. Hún renndi sér með okkur allan daginn, hress stelpa. Það var alveg æðislegt veður og þetta var í alla staði frábær dagur. Um kvöldið kíktum við svo í innflutningspartý til Erinar sem er með Pétri í mannfræðinni. Hún er svolítið spes týpa sem ekki allir eru að fíla en okkur Pétri finnst hún bara fín þó að hún sé kannski ekki besta vinkona okkar. Allavega þá var frekar leiðinlegt að eiginlega enginn úr mannfræðinni mætti í partýið og það voru næstum því jafnmargir vinir kærasta hennar sem er frá Ottawa. Þetta var því rólegheitapartý og við fórum snemma heim.
Daginn eftir fór Pétur á Jay Peak með Scott og Martin. Ég asnaðist hins vegar til að taka ferð í sykurkofa (Cabane à Sucre, Sugar Shack) með vinnufélögunum fram yfir. Þetta er Québecísk hefð sem byggir á því að fara út fyrir borgina og heimsækja bónda sem safnar saman maple sýrópi úr trjánum og éta fullt af mat löðrandi í sýrópi. Staðurinn sem við fórum til var ansi stór og commercial og mestur tíminn fór í að bíða eftir matnum sem var ekkert spes. Eiginlega skil ég ekki hvernig er hægt að klúðra þessu því að þetta er egg og skinka og pönnukökur og sykurpæ í eftirrétt með sjúklega góðu sýrópi. Í stuttu máli eyddi ég mestu af deginum í að hugsa um Jay Peak enda snjóbrettatímabilið að líða að lokum. Pétur kom heim sólbrenndur og hress eftir frábæran dag. Um kvöldið fórum við svo á show sem félag afrískra stúdenta í McGill stóð fyrir. Þetta var haldið í stórum klúbb en samt var troðfullt og mikið um að vera, söngatriði, leikrit, tískusýning og dansar. Mjög skemmtilegt.
Það á svo heldur betur að bæta upp þennan eina dag sem ég missti af snjóbrettaferð um næstu helgi því að þá er ferðinni heitið til Sugarbush í Vermont með snjóbrettaklúbbnum. Þetta er einmitt löng helgi en páskafríið mitt er bara einn dagur, föstudagurinn langi. Eins gott að hann verði langur því að þessi eini frídagur er ekkert smá langþráður... Það vill reyndar svo óheppilega til að Heather, kanadísk frænka hans Péturs, sem býr í Toronto, er einmitt að koma þá helgi því að maðurinn hennar þarf að koma vegna vinnunnar sinnar. Þau koma á fimmtudaginn þannig að við ætlum að kíkja eitthvað með þeim um kvöldið. Ég vona bara að þau komi aftur seinna svo að við getum eytt meiri tíma með þeim. Við ætlum líka einhvern tíma að heimsækja þau.
Hér er búin að vera brakandi blíða undanfarið og fólk er farið að tala um að vorið sé að koma. Þá er eins og Montréalbúar fái víðáttubrjálæði og allir hópast út á götur. Síðasta mánuðinn hafa aðeins verið sumarföt til sölu í búðunum. Ég meina það, hvern langar til að kaupa sér sumarkjól í 10 stiga frosti og snjókomu? Ég græddi þó aðeins á þessu því að Pétur gaf mér tvær peysur á afmælisgjöf sem hann keypti á útsölu í lok febrúar. Ég þori eiginlega ekki að kaupa mér sumarföt strax því að ég er hrædd um að mér muni finnast þau ljót eftir tvo mánuði þegar ég get farið að nota þau...
Á laugardaginn fórum við að sjálfsögðu á snjóbretti með snjóbrettaklúbbnum. Í rútunni hittum við fyrir tilviljun íslenska stelpu sem heitir Þórhildur og hefur búið hér síðastliðin 8 ár og er að læra taugalíffræði í McGill. Hún renndi sér með okkur allan daginn, hress stelpa. Það var alveg æðislegt veður og þetta var í alla staði frábær dagur. Um kvöldið kíktum við svo í innflutningspartý til Erinar sem er með Pétri í mannfræðinni. Hún er svolítið spes týpa sem ekki allir eru að fíla en okkur Pétri finnst hún bara fín þó að hún sé kannski ekki besta vinkona okkar. Allavega þá var frekar leiðinlegt að eiginlega enginn úr mannfræðinni mætti í partýið og það voru næstum því jafnmargir vinir kærasta hennar sem er frá Ottawa. Þetta var því rólegheitapartý og við fórum snemma heim.
Daginn eftir fór Pétur á Jay Peak með Scott og Martin. Ég asnaðist hins vegar til að taka ferð í sykurkofa (Cabane à Sucre, Sugar Shack) með vinnufélögunum fram yfir. Þetta er Québecísk hefð sem byggir á því að fara út fyrir borgina og heimsækja bónda sem safnar saman maple sýrópi úr trjánum og éta fullt af mat löðrandi í sýrópi. Staðurinn sem við fórum til var ansi stór og commercial og mestur tíminn fór í að bíða eftir matnum sem var ekkert spes. Eiginlega skil ég ekki hvernig er hægt að klúðra þessu því að þetta er egg og skinka og pönnukökur og sykurpæ í eftirrétt með sjúklega góðu sýrópi. Í stuttu máli eyddi ég mestu af deginum í að hugsa um Jay Peak enda snjóbrettatímabilið að líða að lokum. Pétur kom heim sólbrenndur og hress eftir frábæran dag. Um kvöldið fórum við svo á show sem félag afrískra stúdenta í McGill stóð fyrir. Þetta var haldið í stórum klúbb en samt var troðfullt og mikið um að vera, söngatriði, leikrit, tískusýning og dansar. Mjög skemmtilegt.
Það á svo heldur betur að bæta upp þennan eina dag sem ég missti af snjóbrettaferð um næstu helgi því að þá er ferðinni heitið til Sugarbush í Vermont með snjóbrettaklúbbnum. Þetta er einmitt löng helgi en páskafríið mitt er bara einn dagur, föstudagurinn langi. Eins gott að hann verði langur því að þessi eini frídagur er ekkert smá langþráður... Það vill reyndar svo óheppilega til að Heather, kanadísk frænka hans Péturs, sem býr í Toronto, er einmitt að koma þá helgi því að maðurinn hennar þarf að koma vegna vinnunnar sinnar. Þau koma á fimmtudaginn þannig að við ætlum að kíkja eitthvað með þeim um kvöldið. Ég vona bara að þau komi aftur seinna svo að við getum eytt meiri tíma með þeim. Við ætlum líka einhvern tíma að heimsækja þau.
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home