föstudagur, desember 10, 2004

Jólahjól

Sko, eina ástæðan fyrir því að ég hef ekki skrifað mikið undanfarið er að þegar ég kem heim úr vinnunni á daginn er tölvan upptekin vegna ritgerðarskrifta. En nú er svo rólegt í vinnunni hjá mér að ég laumast bara til að blogga aðeins. Nú er ég alltaf að hlusta á Létt í vinnunni í gegnum netið en mér finnst þau ekki spila nógu mikið af gömlum “góðum” íslenskum jólalögum, oft eru bara einhver leiðinleg sem maður þekkir ekki. Í morgun þegar ég fór í vinnuna var alveg æðislegur jólasnjór og ég hef heyrt að við eigum að fá heilmikinn snjó hér, liggaligga lái (veit að það er til skrýtið fólk sem öfundar okkur ekki). Það er reyndar svolítið sorglegt að um leið og kólnar og byrjar að snjóa fyllist metróið af útigangsfólki sem sefur inni í hitanum. Maður gerir sér grein fyrir því að maður býr í stórborg.

Ég lenti í því um daginn að það stoppaði mig maður úti á götu og sagði mér að hann hefði verið rændur og bílnum hans stolið þarna rétt hjá. Hann sagðist hafa hringt í lögguna sem sagðist ekki geta gert neitt þar sem að enginn hefði slasast. Hann sagðist ekki þekkja neinn í borginni og bað mig um pening svo að hann gæti tekið leigubíl. Mér fannst þetta nú svolítið grunsamlegt því að mér fannst ólíklegt að löggan gæti ekkert hjálpað honum en þó að hann væri svolítið skrýtinn þá var þetta frekar virðulega klæddur maður. Eftir á að hyggja voru fötin hans kannski svolítið lúin og hann var með gult hár sem virkar ekki traustvekjandi... En ég er nú frekar græn og hugsaði með mér að hann gæti verið að segja satt og væri kannski í algerum vandræðum. Allavega þá var ég svo heppin að vera ekki með aur á mér en ég sagði að ég myndi hjálpa honum ef ég gæti. Þá spurði hann mig hvort ég væri með bankakort og ég eiginlega játaði því svo að hann bað mig um að koma með sér í hraðbanka og hann sagðist myndu borga mér seinna. Þetta leist mér nú ekki vel á, ég er ekki alveg svo græn og neitaði (fattaði reyndar seinna að kortið mitt var hvort sem er tómt) og labbaði í burtu og hann kallaði á eftir mér: En þú varst búin að segja að þú myndir hjálpa mér! Eftir á áttaði ég mig á því að þetta hlyti að vera lygalaupur og steluþjófur enda sá ég hann tveimur dögum seinna segja sömu sögu við aðra konu sem gaf honum pening. Þegar ég labbaði fram hjá honum blótaði ég honum í sand og ösku á Íslensku og leið miklu betur á eftir...

Franska, skranska... Ég er að fara á frönskunámskeið í boði fyrirtækisins eftir áramót. Ég hef bara alls ekki verið nógu dugleg að halda þessu blessaða máli við. Ég hélt að ég væri farin að skilja hér um bil allt sem Quebeccarnir segja, Montrealarnir eru allavega flestir frekar skiljanlegir en fólk sem kemur utan að landi talar hálfgert hrognamál. Það eru nokkrir hér í vinnunni sem tala alltaf við mig frönsku en það er fólk sem ég vinn eiginlega ekkert með. Þetta fólk er annað hvort frá Montréal eða reynir að tala “franska” frönsku við mig. Þegar ég var að fara heim í hádeginu í síðustu viku hitti ég einn þeirra og vin hans. Hann spurði hvort að við ættum öll að fara heim til mín og borða (voða sniðugur...) og þá gaf vinur hans frá sér eitthvað torkennilegt hljóð og ég var ekki einu sinni viss hvaða tungumál hann var að tala. Vinurinn þýddi þetta fyrir mig á frönsku og sagði að hann hefði spurt hvort ég ætti heima nálægt, sem ætti að vera frekar auðveldur frasi að skilja. Nema hvað í staðin fyrir að segja: Tabíd pre dísí? Eða eitthvað í þá áttina, sagði hann meira eins og tststsrabds pdsids? Héðan í frá ætla ég að biðja fólk um að vera ekkert að hlífa mér og tala bara með sínum hreim. Ég skal læra að skilja þetta og hananú!

Pétur var svo ljómandi heppinn að eigin mati að fá frest til að skila ritgerðinni á mánudaginn. Ég var ekki eins hrifin því að við ætluðum á snjóbretti um helgina og svo er auðvitað jólaballið á morgun en hann ætlar nú að reyna að komast á það karlgreyið.

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home

Weblog Commenting and Trackback by HaloScan.com