Níu dagar...
...þangað til að ég hætti í vinnunni og mamma og Haraldur koma í heimsókn! O, hvað ég hlakka til! Það er ekki enn búið að finna neinn til að taka við af mér, sá sem átti að gera það er of upptekinn í öðru en það er víst ekki mitt vandamál... Það er alveg rosalega erfitt að einbeita sér að vinnunni þessa dagana þó að það hafi verið nóg að gera hjá mér, kannski er það bara vegna þess að ég er ekki með hugann við það sem ég er að gera.
Lucy er búin að skipuleggja kveðjudjamm með vinnufélögunum eftir vinnu á fimmtudaginn því að hún er í fríi í næstu viku og má náttúrulega alls ekki missa af þessu. Við ætlum að fara á spænskan tapasstað sem er með stóra terrasse og fá okkur tapas og sangría. Oft klikkum við nefnilega á að borða þegar við förum á svona vinnudjamm sem endar oft með því að allir verða ofurölvi... Ég var alltaf úti með þessu fólki í fyrra þegar ég var grasekkja, hér um bil öll fimmtudagskvöld en við erum eiginlega ekkert búin að fara í sumar þannig að það er kominn tími til.
Útilegan til Vemont heppnaðist vel þrátt fyrir hellidembu á laugardeginum. Við íhuguðum jafnvel að fara á Bed & Breakfast einhvers staðar en ákváðum að harka af okkur og strengdum upp plast á milli trjáa og kveiktum eld undir því og grilluðum okkur pylsur. Sem betur fer stytti upp áður en við fórum í háttinn svo þetta var ekki svo slæmt.
Við fórum reyndar út að borða á föstudagskvöldinu á American Flatbread sem er pizzastaður í gamalli hlöðu sem gerir bestu pizzur í heimi með alls konar frumlegu áleggi sem er mest allt ræktað af bændum í nágrenninu. Við fórum líka þangað í fyrra og nú held ég að þetta verði árlegur viðburður.
Við létum ekki veðrið stoppa okkur og syntum í einni ánni á laugardeginum en það verður að viðurkennast að það var ansi svalt og Pési litli kettlingur hrökklaðist í burtu og stóð bara einn á árbakkanum enda alinn upp við 35 gráðu heitan sjóinn í Angóla...
Á sunnudeginum var svo komin bongóblíða og við skelltum okkur í göngutúr upp á klett þar sem er útsýni yfir skógi vaxinn dalinn og fjöllin. Svo stoppuðum við á bóndabæ og týndum brómber (e. raspberries, f. framboise) sem við hámuðum svo í okkur með Ben & Jerry´s ís en ísverksmiðjan er einmitt í Vermont. Við Pétur þorðum ekki annað en að klára okkar ber áður en við færum yfir landamærin því að það má ekki flytja svoleiðis milli landa en Martin, Gillian og Julia smygluðu restinni af sínum. Sem sagt, mjög góð helgi sem fór að miklu leyti í át á gómsætum Vermont-mat.
Síðasta helgi fór í afslöppun í yndislegu veðri hér í Montréal enda vikan á undan strembin þar sem við vorum að skila af okkur umsókn um lögheimili (Permanent Residency) hér í Québec. Nú er bara að bíða og vona að þeir hafni ekki umsókninni okkar sem barst á síðustu stundu áður en vinnu-og námsleyfin okkar renna út.
Svo á að skella sér aftur í útilegu um næstu helgi ásamt nokkrum mannfræðingum eitthvert hérna í nágrenni Montréal. Segi betur frá því seinna.
...þangað til að ég hætti í vinnunni og mamma og Haraldur koma í heimsókn! O, hvað ég hlakka til! Það er ekki enn búið að finna neinn til að taka við af mér, sá sem átti að gera það er of upptekinn í öðru en það er víst ekki mitt vandamál... Það er alveg rosalega erfitt að einbeita sér að vinnunni þessa dagana þó að það hafi verið nóg að gera hjá mér, kannski er það bara vegna þess að ég er ekki með hugann við það sem ég er að gera.
Lucy er búin að skipuleggja kveðjudjamm með vinnufélögunum eftir vinnu á fimmtudaginn því að hún er í fríi í næstu viku og má náttúrulega alls ekki missa af þessu. Við ætlum að fara á spænskan tapasstað sem er með stóra terrasse og fá okkur tapas og sangría. Oft klikkum við nefnilega á að borða þegar við förum á svona vinnudjamm sem endar oft með því að allir verða ofurölvi... Ég var alltaf úti með þessu fólki í fyrra þegar ég var grasekkja, hér um bil öll fimmtudagskvöld en við erum eiginlega ekkert búin að fara í sumar þannig að það er kominn tími til.
Útilegan til Vemont heppnaðist vel þrátt fyrir hellidembu á laugardeginum. Við íhuguðum jafnvel að fara á Bed & Breakfast einhvers staðar en ákváðum að harka af okkur og strengdum upp plast á milli trjáa og kveiktum eld undir því og grilluðum okkur pylsur. Sem betur fer stytti upp áður en við fórum í háttinn svo þetta var ekki svo slæmt.
Við fórum reyndar út að borða á föstudagskvöldinu á American Flatbread sem er pizzastaður í gamalli hlöðu sem gerir bestu pizzur í heimi með alls konar frumlegu áleggi sem er mest allt ræktað af bændum í nágrenninu. Við fórum líka þangað í fyrra og nú held ég að þetta verði árlegur viðburður.
Við létum ekki veðrið stoppa okkur og syntum í einni ánni á laugardeginum en það verður að viðurkennast að það var ansi svalt og Pési litli kettlingur hrökklaðist í burtu og stóð bara einn á árbakkanum enda alinn upp við 35 gráðu heitan sjóinn í Angóla...
Á sunnudeginum var svo komin bongóblíða og við skelltum okkur í göngutúr upp á klett þar sem er útsýni yfir skógi vaxinn dalinn og fjöllin. Svo stoppuðum við á bóndabæ og týndum brómber (e. raspberries, f. framboise) sem við hámuðum svo í okkur með Ben & Jerry´s ís en ísverksmiðjan er einmitt í Vermont. Við Pétur þorðum ekki annað en að klára okkar ber áður en við færum yfir landamærin því að það má ekki flytja svoleiðis milli landa en Martin, Gillian og Julia smygluðu restinni af sínum. Sem sagt, mjög góð helgi sem fór að miklu leyti í át á gómsætum Vermont-mat.
Síðasta helgi fór í afslöppun í yndislegu veðri hér í Montréal enda vikan á undan strembin þar sem við vorum að skila af okkur umsókn um lögheimili (Permanent Residency) hér í Québec. Nú er bara að bíða og vona að þeir hafni ekki umsókninni okkar sem barst á síðustu stundu áður en vinnu-og námsleyfin okkar renna út.
Svo á að skella sér aftur í útilegu um næstu helgi ásamt nokkrum mannfræðingum eitthvert hérna í nágrenni Montréal. Segi betur frá því seinna.
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home