Gamla góða rútínan...
Maður þarf víst að láta aðeins í sér heyra annað slagið svo að það gefist ekki allir upp á að kíkja á síðuna. Við eigum samt enn við einhver netvandamál að stríða en ætlum að reyna að bæta úr því sem fyrst.
Það var alveg yndislegt að kíkja aðeins heim og hitta vini og vandamenn um jólin. Ég sé sko ekki eftir að hafa verið litli heimalningurinn og heimtað að fara heim. Sé alveg að það hefði ekkert verið neitt “kósí” að vera bara tvö saman á jólunum úti í útlöndum eins og sumir vildu meina. Held að það hefði verið meira um grenjur og gnístran tanna hjá litla jólabarninu... Það var líka frábært að fá að kynnast nýjasta fjölskyldumeðlimnum sem er algert æði. Og að hitta OK (Orra Kárason), sem er mjög skemmtilegur strákur. Og að sjá allar kúlurnar sem virðast spretta upp eins og gorkúlur í kringum mig þessa dagana, manni fer bara að líða eins og maður sé ekki með í tískunni! Það er bara verst að það virðist aldrei vera nægur tími til að hitta alla helst oftar en einu sinni. Var frekar slöpp í djamminu svona á dórískan mælikvarða, fór ekki nema einu sinni niður í bæ, kvöldið áður en ég fór en það var líka ljómandi skemmtilegt. Róleg kaffihúsaferð okkar Helgu sem byrjaði með einum bjór á Kaffibarnum endaði í Ga-jol staupum og vitleysu. Svo kom Krissa ásamt fríðum hópi og toppaði kvöldið.
Við komum til baka hingað til Montréal eldsnemma á sunnudagsmorguninn eftir 9 tíma rútuferð frá Boston. Þetta er ódýrasti ferðamátinn en jafnframt sá óþægilegasti. Við þurftum að skipta einu sinni um rútu og svo var langt stopp á landamærunum. Við lögðum okkur þegar við komum heim en skelltum okkur svo í bæinn og keyptum úlpu handa Pétri en hann var búinn að vera í sömu úlpunni frá því í MS svo að það var alveg kominn tími á nýja. Ég fór svo strax í vinnuna á mánudaginn og Pétur í skóla. Það er bara fínt að vera kominn til baka í íbúðina sína og hversdagslífið, maður var eiginlega kominn með nóg af afslöppuninni á Klakanum. Annars er ég búin að vera svo þreytt eftir ferðalagið að ég hef farið að sofa upp úr klukkan 10 síðustu kvöld en nú er þetta allt að koma.
Við Pétur erum búin að skrá okkur í snjóbrettaklúbb McGill sem fer á nýtt skíðasvæði á hverjum laugardegi og erum að fara í fyrstu ferðina á laugardaginn en það er enn ekki komið í ljós hvert verður farið. Ég hlakka alveg rosalega til, vona bara að veðrið verði gott.
Maður þarf víst að láta aðeins í sér heyra annað slagið svo að það gefist ekki allir upp á að kíkja á síðuna. Við eigum samt enn við einhver netvandamál að stríða en ætlum að reyna að bæta úr því sem fyrst.
Það var alveg yndislegt að kíkja aðeins heim og hitta vini og vandamenn um jólin. Ég sé sko ekki eftir að hafa verið litli heimalningurinn og heimtað að fara heim. Sé alveg að það hefði ekkert verið neitt “kósí” að vera bara tvö saman á jólunum úti í útlöndum eins og sumir vildu meina. Held að það hefði verið meira um grenjur og gnístran tanna hjá litla jólabarninu... Það var líka frábært að fá að kynnast nýjasta fjölskyldumeðlimnum sem er algert æði. Og að hitta OK (Orra Kárason), sem er mjög skemmtilegur strákur. Og að sjá allar kúlurnar sem virðast spretta upp eins og gorkúlur í kringum mig þessa dagana, manni fer bara að líða eins og maður sé ekki með í tískunni! Það er bara verst að það virðist aldrei vera nægur tími til að hitta alla helst oftar en einu sinni. Var frekar slöpp í djamminu svona á dórískan mælikvarða, fór ekki nema einu sinni niður í bæ, kvöldið áður en ég fór en það var líka ljómandi skemmtilegt. Róleg kaffihúsaferð okkar Helgu sem byrjaði með einum bjór á Kaffibarnum endaði í Ga-jol staupum og vitleysu. Svo kom Krissa ásamt fríðum hópi og toppaði kvöldið.
Við komum til baka hingað til Montréal eldsnemma á sunnudagsmorguninn eftir 9 tíma rútuferð frá Boston. Þetta er ódýrasti ferðamátinn en jafnframt sá óþægilegasti. Við þurftum að skipta einu sinni um rútu og svo var langt stopp á landamærunum. Við lögðum okkur þegar við komum heim en skelltum okkur svo í bæinn og keyptum úlpu handa Pétri en hann var búinn að vera í sömu úlpunni frá því í MS svo að það var alveg kominn tími á nýja. Ég fór svo strax í vinnuna á mánudaginn og Pétur í skóla. Það er bara fínt að vera kominn til baka í íbúðina sína og hversdagslífið, maður var eiginlega kominn með nóg af afslöppuninni á Klakanum. Annars er ég búin að vera svo þreytt eftir ferðalagið að ég hef farið að sofa upp úr klukkan 10 síðustu kvöld en nú er þetta allt að koma.
Við Pétur erum búin að skrá okkur í snjóbrettaklúbb McGill sem fer á nýtt skíðasvæði á hverjum laugardegi og erum að fara í fyrstu ferðina á laugardaginn en það er enn ekki komið í ljós hvert verður farið. Ég hlakka alveg rosalega til, vona bara að veðrið verði gott.
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home