Púl
Það er óhætt að segja að þetta nám sem ég er búin að koma mér í sé bölvað púl og stundum finnst mér alveg nóg um og langar bara heim til mömmu :-( Ég þurfti að flytja fyrirlestur í dag ásamt einum úr hópnum mínum um verkefni sem við höfum verið að vinna að síðustu 6 vikurnar og í stuttu máli má segja að það hafi gengið hörmulega. Ég á nógu erfitt með að flytja fyrirlestur á íslensku þannig að það gerði næstum út af við mig að þurfa að gera það á ensku. Ég gleymdi að fjalla um eitt svæði af fimm sem ég átti að fjalla um og einu sinni varð ég að stoppa og draga andann og afsaka mig og ég var grínlaust við það að segjast ekki geta þetta og labba út. Ég skil ekki hvernig ég næ að stressa mig svona yfir svona smotteríi, nú þýðir ekkert annað en að skella sér á eitthvað námskeið til að komast yfir mesta fyrirlestrastressið. Það voru samt allir voða almennilegir og sögðu að þetta hefði bara gengið vel hjá mér en ég veit að það er haugalygi og fólk var bara að reyna að hugga mig.
Ég finn alveg að það er að verða kominn tími á næstu Íslandsheimsókn hjá mér, ég er farin að sakna allra og fæ stundum hálfgerða heimþrá. Það hafa líklega flestir heyrt af skotárásinni í einum skóla hér í Montréal í september. Um daginn var ég að labba í skólann og það voru einhverjir gaurar sem hanga oft í garðinum fyrir neðan fjallið sem að kölluðu á eftir mér á bjagaðri ensku: I love you (?), I love (nafnið á gaurnum sem framdi skotárásina), be prepared for the next time... Ég varð svo reið að mig langaði til að fara og berja strákfíflið og fékk rosa heimþrá. Svo fór ég í skólann og var að skoða veðursíðuna á mbl. is og sá að það var spáð rigningu fyrir alla vikuna og þá rénaði aðeins heimþráin. Ég er samt að fara að panta mér miða heim um jólin og hlakka alveg svakalega til að hitta alla og ætla að reyna að stoppa í rúmar þrjár vikur, það er sko lúxus að vera í skóla!
Pétur skilaði endanlegri útgáfu af mastersritgerðinni sinni í gær. Hann er búinn að vera á kafi í að laga hana til og fullkomna undanfarið og það er alveg rosalegur léttir að vera búinn að klára hana. Hann er svo að fara að sækja um styrki fyrir doktorsnáminu, sem er heilmikið mál, og svo fer hann að vinna í því sem fyrst.
Jæja, ég læt þetta duga í bili og reyni að skrifa aðeins oftar í framtíðinni.
Dóra á Thomson House með nokkrum nýjum bekkjarfélögum eftir fyrst skóladaginn: Andrew, Jenna, Ilja, Greg og Dóra
Það er óhætt að segja að þetta nám sem ég er búin að koma mér í sé bölvað púl og stundum finnst mér alveg nóg um og langar bara heim til mömmu :-( Ég þurfti að flytja fyrirlestur í dag ásamt einum úr hópnum mínum um verkefni sem við höfum verið að vinna að síðustu 6 vikurnar og í stuttu máli má segja að það hafi gengið hörmulega. Ég á nógu erfitt með að flytja fyrirlestur á íslensku þannig að það gerði næstum út af við mig að þurfa að gera það á ensku. Ég gleymdi að fjalla um eitt svæði af fimm sem ég átti að fjalla um og einu sinni varð ég að stoppa og draga andann og afsaka mig og ég var grínlaust við það að segjast ekki geta þetta og labba út. Ég skil ekki hvernig ég næ að stressa mig svona yfir svona smotteríi, nú þýðir ekkert annað en að skella sér á eitthvað námskeið til að komast yfir mesta fyrirlestrastressið. Það voru samt allir voða almennilegir og sögðu að þetta hefði bara gengið vel hjá mér en ég veit að það er haugalygi og fólk var bara að reyna að hugga mig.
Ég finn alveg að það er að verða kominn tími á næstu Íslandsheimsókn hjá mér, ég er farin að sakna allra og fæ stundum hálfgerða heimþrá. Það hafa líklega flestir heyrt af skotárásinni í einum skóla hér í Montréal í september. Um daginn var ég að labba í skólann og það voru einhverjir gaurar sem hanga oft í garðinum fyrir neðan fjallið sem að kölluðu á eftir mér á bjagaðri ensku: I love you (?), I love (nafnið á gaurnum sem framdi skotárásina), be prepared for the next time... Ég varð svo reið að mig langaði til að fara og berja strákfíflið og fékk rosa heimþrá. Svo fór ég í skólann og var að skoða veðursíðuna á mbl. is og sá að það var spáð rigningu fyrir alla vikuna og þá rénaði aðeins heimþráin. Ég er samt að fara að panta mér miða heim um jólin og hlakka alveg svakalega til að hitta alla og ætla að reyna að stoppa í rúmar þrjár vikur, það er sko lúxus að vera í skóla!
Pétur skilaði endanlegri útgáfu af mastersritgerðinni sinni í gær. Hann er búinn að vera á kafi í að laga hana til og fullkomna undanfarið og það er alveg rosalegur léttir að vera búinn að klára hana. Hann er svo að fara að sækja um styrki fyrir doktorsnáminu, sem er heilmikið mál, og svo fer hann að vinna í því sem fyrst.
Jæja, ég læt þetta duga í bili og reyni að skrifa aðeins oftar í framtíðinni.
Dóra á Thomson House með nokkrum nýjum bekkjarfélögum eftir fyrst skóladaginn: Andrew, Jenna, Ilja, Greg og Dóra
2 Comments:
Úff ég er alveg eins og þú með fyrirlestrana, ég fékk alveg í magann bara við að lesa hvernig þér leið!! Hef einmitt oft hugsað um að ég verði að fara á svona námskeið. Gangi þér vel við púlið í skólanum!!!
Takk Lilja! Við horfðum á video sem var tekið af fyrirlestrunum í gær en sem betur fer vantaði soundið! Þetta virtist samt ekki eins slæmt og ég hélt og allir voru voða almennilegir og sögðu bara að það hefði verið gott hjá mér að stoppa aðeins og draga andann, það hefði létt á spennunni. Ég verð samt að gera eitthvað í þessu, þetta gengur ekki!
Skrifa ummæli
<< Home