Sumar og sól í Senga bay

Í gær fórum við til Senga bay niður við vatnið. Það tók okkur um 1 1/2 tíma að keyra til Senga Bay og á leiðinni fórum við fram hjá litlum þorpum en stærst þeirra er Salima. Á leiðinni sáum við vel hvað Malawi er gróið land en allt er grænt svo langt sem augað eygir. Inn á milli trjánna sést svo stundum glitta í stráþök.
Niðri við vatnið er alger Paradís og ég skal segja ykkur það að þetta vatn gæti haft svakalegt aðdráttarafl fyrir ferðamenn ef að aðstæður í landinu væru betri. Vatnið þekur um 1/4 af landinu (að mig minnir) og er þriðja stærsta stöðuvatnið í Afríku. Þetta er eiginlega meira eins og sjór en vatn og þarna eru flestar fiskitegundir í heiminum, aðallega eru þarna mjög litlir gullfiskar sem eru fluttir út sem slíkir. Við fórum á hótel niðri við ströndina og byrjuðum á því að fara í sólbað en svo fórum við Pétur að snorkla. Það var farið með okkur á spíttbát út að litlum hólma í vatninu og við snorkluðum í kringum hann. Þarna sáum við fullt af litlum fiskum, aðallega skærbláum sem eru vinsælir gullfiskar. Þetta var algert æði! Við ætlum alveg örugglega að fara þangað aftur seinna og gista. Ég keyrði á leiðinni heim og er frekar stolt af mér því að hér er vinstri umferð og fullt af fótgangandi og hjólandi fólki meðfram veginum en þetta gekk bara vel. Við erum öll frekar léttsteikt eftir þennan dag því að maður varar sig ekki á því að þó að það sé hálfskýjað þá koma sólargeislarnir í gegn. Það var svo sem ágætt að fá smá lit því að okkur Pétri finnst alltaf að við séum eins og endurskinsmerki úti í birtunni.

Við gleymdum að segja frá því að í sportklúbbnum hérna í Lilongwe eru stundum litlir hvítir krakkar að leika sér. Þegar Pétur fór í golf um daginn þá hittum við á tvo ca. 6-7 ára gaura sem voru í golfi og með fullorðna kaddýja með sér, það var svolítið fyndið að sjá litlu ríku börnin (nýlenduherrana) með "þjónana" á eftir sér... Ég gekk með Pétri og tók myndir á meðan hann var að spila og spurði hvort að ég mætti taka mynd af þeim en þá sagði annar kaddýinn að það kostaði 200 kwacha (ca. kr. 160) en það er ekki óalgengt að biðja um peninga fyrir að láta taka mynd af sér en við viljum ekki borga fyrir það. Það er nú oft beðið um peninga í hálfgerðu gríni en ég hætti við að taka myndina. Hún hefði samt verið ágætt dæmi um það hversu arfleifð nýlendustefnunnar er enn sterk í þessu landi.

Annað sem við höfum tekið eftir hérna í Malawi er að galdratrú er enn sterk og það er ekki óalgengt að galdramenn eða konur séu fengin til þess að leggja álög á fólk og er þá jafnvel eitrað fyrir því. Fyrir okkur hljómar eitur eins og eitthvað úr Sherlock Holmes en hér er það ekki óalgengt. Til dæmis er talið að menn forsetans hafi eitrað fyrir einum manni í stjórnarandstöðunni. Annars er nú víst lítið að marka hvort að menn séu í stjórn eða stjórnarandstöðu því að þeir flakka á milli flokka eftir því hver hefur mesta fylgið, þess vegna hafa margir Malawar enga trú á stjórnmálamönnum og ætla ekki að kjósa. Svona er nú lýðræðið hérna í Malawi.

Ég hef átt við smá magavandamál að stríða síðustu dagana sem ég get ekki lýst á neinn smekklegan hátt en það er víst ekki óalgengt fyrst eftir að maður kemur til Afríku. Í staðin borða ég bara þeim mun meira en það finnst mér ekki leiðinlegt, ég er að sjálfsögðu ekki búin að missa matarlistina enda væri það verulega úr karakter... Ég hlýt samt að fara að jafna mig á þessu þar sem að ég er náttúrulega einstaklega hraust og verð ekki veik, ekki frekar er aðrir í familíunni... Pétur er alveg búinn að sleppa við þessi leiðindi þrátt fyrir að vera ekki eins hraustur að upplagi, bara að hafa það á hreinu! Jæja, nú er ég farin að bulla og læt þetta því duga í bili. D