Haustid kemur...

Ja, nu er madur sko buinn ad draga fram vetrarulpurnar. Tad er svo sem ekkert svo slaemt enn sem komid er, madur bidur bara eftir tvi sem koma skal...

Eg er buin ad komast ad tvi ad Island hljoti ad vera eitt taeknivaeddasta land i heimi, eda kannski finnst manni tad bara af tvi ad madur er svo vanur systeminu tar. Eg er allavega buin ad vera ad reyna ad borga einhverja simareikninga an tess ad fara i banka i tvo daga og ad lokum verd eg ad jata mig sigrada og fara i bankann a morgun til ad fa gervi-avisun (sko, madur veit ekki einu sinni hvad tetta heitir a islensku) til tess ad lata draga simreikninginn beint af bankareikningnum minum. Eg meina tad nu bara, hver fer i banka a tessum sidustu og taeknilegustu timum???

Um helgina for eg upp i fjall (sem er i midri borginni) og tok eitthvad af myndum, nu a bara eftir ad setja taer inn a tolvuna en til tess tarf taeknimadurinn a heimilinu ad setja upp eitthva forrit i tolvunni. Vonandi gerist tad bradlega... I fjallinu sa eg alls konar folk, fullt af gydingum med flettur og svo leit eg i hina attina og sa slaedukonufjolskyldu. Svo voru natturulega tessi typisku Quebeccar og Kanadanir inn a milli. Kanadanirnir eru min skilgreining a teim sem koma ekki fra Quebec, teir eru afspyrnu vinalegir, ekki olikir Donum i utliti og svo ganga teir gjarna um i donsku fanalitunum, raudum hettupeysum sem stendur CANADA framan a hvitum stofum...

P var ad elsa og er ad reka a eftir mer ad fara ad borda...